www.um.sanok.pl/profilaktyka
Strona główna         Napisz do nas         Ważne linki

Gminny Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych


Punkt Informacyjno Konsultacyjny ds.Problemów Alkoholowych


Test AUDIT

Test Rozpoznawania Zaburzeń Związanych z Piciem Alkoholu

Placówki leczenia uzależnień


Badania

Badania dotyczące używania alkoholu przez młodzież
Opinie mieszkańców o bezpieczeństwie

Działania i programy profilaktyczne


Aktualnie realizowane programy profilaktyczne

7 kroków
3 koła
NOE

Ja mówie nie!!!!

Co mogą zrobić sprzedawcy w sprawie picia młodzieży -

Moje dziecko pije

Co mogą zrobić rodzice w sprawie picia swoich dzieci - poradnik

Profilaktyka w szkole

Co mogą zrobić nauczyciele w sprawie picia młodzieży

Działania profilaktyczne
Profilaktyka na różnych poziomach
Programy zapobiegania uzależnieniom
Podstawowe środowiska oddziaływań profilaktycznych
Cechy skutecznego programu profilaktycznego

Profilaktyka na różnych poziomach


Profilaktyka pierwszorzędowa

Pierwszorzędowe działania profilaktyczne kierowane do ludzi zdrowych i wspomagające prawidłowe procesy rozwoju psychospołecznego. Programy profilaktyki pierwszorzędowej opierają się na powszechnie obowiązujących prawidłowościach rozwojowych (fizycznych, psychicznych, społecznych), a więc procedura ich konstruowania wymaga przede wszystkim znajomości potrzeb rozwojowych człowieka (z uwzględnieniem wieku, płci, pełnionych ról, kontekstu kulturowego, itd.)

Zadaniem profilaktyki pierwszorzędowej jest uprzedzenie pojawienia się problemów i opóźnianie wieku podejmowania przez młodzież zachowań ryzykownych. W tym celu konieczne jest objęcie całej populacji dzieci i młodzieży promocją zdrowia, dostarczenie informacji rzetelnych i dostosowanych do potrzeb oraz pomocy psychologiczno - pedagogicznej wspierającej rozwój potrzebnych w życiu umiejętności psychospołecznych.


Profilaktyka drugorzędowa

Drugorzędowe działania profilaktyczne (tzw. Wczesna interwencja) kierowane do ludzi, u których pojawiają się pierwsze przejawy zaburzeń (różne w formie i nasileniu); ich celem jest tworzenie warunków, w których przy wykorzystaniu aktywności własnej klienta oraz współdziałaniu jego środowiska możliwe jest zahamowanie rozwoju trudności i powrót do optymalnego poziomu funkcjonowania psychospołecznego Programy profilaktyki drugorzędowej, których zadaniem jest powstrzymanie procesu patologizacji i przywrócenie zdrowego rozwoju, muszą wyrastać z konkretnej orientacji psychologicznej i opierać się na rzetelnej diagnozie osób czy populacji wysokiego ryzyka Profilaktyka drugorzędowa to wyodrębnienie grup dzieci i młodzieży, które wychowują się w niekorzystnych warunkach, przeżywają poważne problemy, prowadzące do zaburzeń, uzależnień czy patologii . Wobec tych osób podejmuje się działania o charakterze wczesnej interwencji, opracowuje się programy profilaktyczne . Warunkiem powodzenia tych działań jest współpraca wychowawców i specjalistów we wspieraniu zagrożonych rodzin.

Programy wczesnej interwencji koncentrują się na dostarczeniu takich form pomocy dzieciom i młodzieży doświadczonych trudnościami, które zapobiegają powstawaniu poważnych zaburzeń. Są to programy dla osób z grup wysokiego ryzyka, tzn. takich, które zagrożone są uzależnieniem i w zachowaniu których występują takie cechy, jak: wagary, dziecko alkoholika lub narkomana, ofiara przemocy fizycznej, psychicznej, seksualnej, uczestnictwo w działaniach przestępczych itp.

Wyróżnia się dwa podstawowe rodzaje programów wczesnej interwencji. Są to programy prowadzone przez profesjonalistów i tzw. podejścia rówieśnicze, w których główna pomoc i wsparcie zapewnione są przez przygotowanych, cieszących się zaufaniem środowiska rówieśników.

Programy profesjonalne prowadzone w Polsce oparte są między innymi na wzorach amerykańskich, gdzie działają powszechnie Programy Wspierania Uczniów, czy program Wczesnej Interwencji Środowiskowej. W naszym kraju działalność profesjonalną prowadzą placówki zajmujące się pomaganiem młodym ludziom doświadczającym trudności. Są to ośrodki socjoterapii, świetlice środowiskowe, poradnie. Praca koncentruje się w trzech głównych nurtach: działalności interwencyjno-konsultacyjnej, zajęciach stabilizujących oraz psychoterapii. Programy profesjonalne uzupełniane są przez tzw. podejścia rówieśnicze. Każdy z programów rówieśniczych opiera się na założeniu, że rówieśnicy wywierają silny wpływ na zachowanie nastolatków. Wyróżnia się programy:

  • Pozytywnych Wpływów Rówieśniczych, opartych na pozytywnych interakcjach między rówieśnikami i pozytywnej presji grupy lub jednostki.
  • Nauczania Rówieśniczego, które podkreślają rolę młodych ludzi w przekazywaniu rówieśnikom informacji na różne tematy, głównie dotyczące umiejętności życiowych i pozytywnych nawyków zdrowotnych.
  • Poradnictwa Rówieśniczego, koncentrujące się na roli nastoletniego członka grupy rówieśniczej jako osoby pomagającej innym.
  • Rówieśniczego Wzbudzania Aktywności, oparte na tworzeniu nowych ról dla młodzieży zarówno w szkole jak i w lokalnej społeczności.

Profilaktyka trzeciorzędowa

Trzeciorzędowe działania profilaktyczne, a więc kierowane do ludzi, u których występuje już zdiagnozowana patologia, i którzy po procesie terapeutycznym potrzebują wsparcia w powrocie do osobowo satysfakcjonującego i społecznie użytecznego stylu życia Programy profilaktyki trzeciorzędowej, które ukierunkowane są na umożliwienie osobie po terapii odnalezienia swojego miejsca w społeczeństwie, powinny uwzględniać zarówno uwarunkowania, jak i procedury readaptacji społecznej

Profilaktyka trzeciorzędowa to intensywne formy przeciwdziałania poważnym kryzysom zagrażającym bezpieczeństwu i integralności rodziny, które funkcjonują w sposób zaburzony i patologiczny. Poprzez terapię, resocjalizację, readaptację próbuje się zahamować negatywne procesy. Profilaktyka trzeciorzędowa rozumiana jest jako interwencja po wystąpieniu uzależnienia. Ma ona na celu przeciwdziałanie pogłębianiu się procesu chorobowego oraz umożliwienie osobie leczącej się powrotu do społeczeństwa. Profilaktyka trzeciorzędowa to działania specyficzne dostosowane do indywidualnych potrzeb osób uzależnionych. Mają one postać terapii indywidualnej i grupowej(psychoterapii, socjoterapii, terapii przez pracę i sztukę) prowadzonej przez wysokiej klasy profesjonalistów.

Zgodnie z zasadą, iż łatwiej zapobiegać niż leczyć należy szczególny nacisk położyć na programy profilaktyki pierwszo- i drugorzędowej.


Dobrze zaplanowany i właściwie prowadzony program profilaktyczno - terapeutyczny gwarantuje skuteczność oddziaływań w zakresie przystosowania społecznego dziecka z rodziny alkoholowej.


DALEJ


Materiały pochodzą z:
www.parpa.pl
Literatura



Alkohol

Co warto wiedzieć o alkoholu
Działanie alkoholu
Jak alkohol oszukuje
Mity o alkoholu
 

Alkohol a młodzi ludzie

Czynniki i grupy ryzyka uzależnień
Czy nastolatki piją
Dlaczego nastolatki piją?
Szkody i zagrożenia  

Alkoholizm

Co to jest alkoholizm
Mity na temat alkoholizmu
Fazy alkoholizmu
Sygnały ostrzegawcze
Objawy alkoholizmu
Typy alkoholików
Skutki alkoholizmu
Jak postepować z alkoholikiem?

Rodzina z problemem alkoholowym

Cechy rodziny
Fazy przystosowania
Współuzależnienie
Co można zrobić

Dzieci w rodzinie z problemem alkoholowym

Sytuacja dzieci
Nie ufaj, Nie mów, Nie odczuwaj
Obronne wzory funkcjonowania
Jak pomóc dzieciom

Dorosłe Dzieci Alkoholików

DDA

Alkoholizm a przemoc w rodzinie

Rodzaje przemocy
Przemoc w rodzinie alkoholowej